3 februari: Tweede dag met kapitein

//3 februari: Tweede dag met kapitein

Steve zegt dat hij ons wel ziet verschijnen als we wakker zijn en hij zelf altijd vrij vroeg is. Ik ben ook om zeven uur wakker en rond half negen zitten we aan het ontbijt. Thom heeft dan met Steve alweer gekeken naar de generator die even moest draaien. Steve heeft een vrouw die stewardess is en op dit moment in Amsterdam zit. Hij is dan ook helemaal enthousiast als hij mijn pure hagelslag ziet, die ik had meegenomen van thuis en laat zich verleiden tot een boterham. Erg grappig! Rond een uur of 10 maken we ons klaar om te vertrekken. Ik moet de boot in de richting van het anker houden, zodat Thom het kan ophalen. Uiteindelijk wordt dat een flinke operatie, want het anker wil niet goed meer omhoog, er lijkt iets verbogen te zijn, waardoor het niet goed op zijn plaats gaat liggen en teveel naar beneden blijft hangen. Ze zijn er denk ik wel een half uur mee bezig, terwijl ik een beetje voor- en achteruit vaar en af en toe een rondje. Het anker is tenslotte al uit het water, dus we zitten niet meer vast. Thom bedenkt uiteindelijk een fix en aangezien we later vandaag terug komen in de verhuurhaven, kunnen ze daar het probleem mooi proberen op te lossen. Terwijl ik dit nu zit te schrijven, zijn twee mannen zich er over aan het buigen, het lijkt nog niet eenvoudig op te lossen, want ook een afstandbediening waarmee je het anker uithaalt en uitlaat, doet het niet goed.

Steve laat ons na het anker gebeuren nog wat oefenen op een klein boeitje: we moeten er vooruit en achteruit naar toe varen en zo dicht mogelijk benaderen zodat de ander ‘m kan pakken. Dit zullen we ook moeten doen met een ‘mooring ball’ als we in een baai blijven overnachten. Het gaat best wel goed en na een aantal pogingen varen we de baai uit om het om de hoek nog een keer te doen vlakbij Steve zijn boot op een vrije boei die daar ligt. De buren komen meteen een kijkje nemen, want dit zijn privé boeien en wij zijn vreemde vogels! We leggen niet aan en varen eigenlijk meteen verder de hoek om naar Charlotte Amelie de hoofdstad van het eiland. Hier ligt ook vaak een cruise boot, het is een groot binnenwater en omdat het heel rustig is, besluit Steve dat we hier wel even tegen de wind in kunnen draaien om het groot zeil met een rif te hijsen (het groot zeil reven is belangrijk op een catamaran omdat die niet schuin gaat). Wij zien de ruimte ook wel, maar vinden het tegelijkertijd ook wel een beetje krap. Ik doe mijn best om de boot goed gepositioneerd te houden en dat lukt ook best wel goed, maar het blijkt dat de riflijnen niet goed zitten en dus moet ik zeker drie keer een rondje draaien met een al half gehezen groot zeil, waardoor ik onder een bepaalde hoek best wel wat snelheid heb (7 knopen op een gegeven moment!). Ik moet draaien, want anders vaar ik een ankerveld vol boten in. Het is voor mij wel een goede oefening om cool te blijven, want ik heb normaal al vrij snel zoiets van: we gaan te snel en we komen ergens te dichtbij terwijl dat uiteindelijk nog best wel meevalt. Het is een enorm voordeel dat een catamaran twee motoren heeft, want als je niet zo snel gaat en dus weinig grip hebt op het stuur (daarvoor moet je wat snelheid hebben), kun je prima sturen met de motoren. Je kunt zelfs op zijn plaats een strak rondje draaien, waardoor je voor het formaat van de boot, extreem wendbaar bent. Uiteindelijk zit het zeil goed en varen we de zee op. We hebben een flinke golfslag tegen en ik ben al aardig moe van alles wat we gedaan hebben, ben eigenlijk wel klaar voor de dag. Steve vindt dat we een tweede rif er in moeten zetten en Thom doet zijn best om deze helemaal zelf te doen. We willen lunchen bij een schattig baaitje, maar alle ballen zijn bezet en dus besluiten we terug naar de haven te varen. Ik eet snel een paar bananen want inmiddels is het kwart voor twee en ben een beetje flauw! Vind het wel prima dat we naar de haven gaan, Thom ook, we zijn afgepeigerd van alle informatie en oefeningen. Nu liggen we weer in de haven en zijn ze, zoals ik al zei, bezig om het anker te fixen. Ik ga deze blogs online zetten (via ons abonnement op Curacao, hebben we ontdekt dat we een beetje data hebben!) en dan lekker even chillen met mijn iPad!

By | 2018-02-03T22:53:30+00:00 February 3rd, 2018|onderweg|1 Comment

About the Author:

One Comment

  1. Jeroen February 4, 2018 at 1:29 pm

    Ahoy T&B,

    Leuk om jullie nieuwe avonturen te lezen. Spannend kan ik me voorstellen. Veel plezier daar en behouden vaart. Zoen, Jeroen

Comments are closed.