We rijden vandaag rond 11 uur naar het busstation, want de bus terug naar Livingstone gaat om 12 uur. Als we het terrein oprijden zien we een bus met groot ‘Livingstone’ voorop al wegrijden…dat zal toch niet onze bus zijn?! We komen er niet echt achter, want de mannetjes van de busmaatschappij zeggen van alles, maar niks specifieks! Die zeggen eigenlijk wat je graag wil horen: ‘busje komt zo!’. Dat ‘zo’ kun je weglaten, want als we 2,5 uur later op het punt staan om een taxi te gaan regelen, er van overtuigd dat we de bus gewoon gemist hebben, komt daar eindelijk de bus aan.
Door al deze vertragingen wordt het toch een volle reisdag met veel wachten. Rond vijf uur komen we aan in het hotel. Een ander hotel dan de eerste nacht, iets luxer. Wat een voorrecht toch om op zo’n mooie plek te mogelijk verblijven. We hebben een fijne kamer en terwijl ik dit schrijf, zit ik met Karin lekker aan het zwembad. De mannen maken nog een extra wandeling bij de Victoria Falls, waar we vanmorgen waren. Wij hebben zin om een paar uur te chillen bij het hotel, want eind van de middag gaan we ook nog op stap met Pamela die vandaag de bus terug heeft naar Livingstone vanuit Choma.
Karin is al een keer of 10 bij de Victoria Falls geweest, maar ze heeft nog nooit zoveel water zien vallen. Het is echt spectaculair! We huren grote poncho’s en verwisselen onze schoenen voor Crocs. Echt geen overbodige luxe, want door het gedonder van het water komt er een continue spray omhoog met net zoveel water als een stevige douche. Iedereen wordt ongelooflijk nat! Als je eenmaal in de spray rondloopt, zie je niks meer van de waterval zelf, het is alsof het enorm mist. Op de paden zien we heel veel duizendpoten, levend en dood getrapt! Ik vind dat echt enge beesten dus kan er geen medelijden mee hebben :-). Blijkbaar vinden ze deze vochtige omstandigheden heerlijk, maar is het wat onhandig dat er zoveel mensen rondlopen.