Mary Margaret heeft deze week ook vakantie en vandaag begint met stralend weer en super helder en plat water. Toch is er ook wind voorspelt en Thom zet het bootje op. Zij zijn natuurlijk super verbaasd dat deze boot uit ons truckcamper wordt getoverd en Tony vindt het maar een magic box op een gave truck. We zwemmen en ontbijten aan het water en rond 11 uur begint het inderdaad een beetje te waaien. Thom zeilt een stukje alleen en pikt dan MM op om mee te gaan. Na de lunch waait het nog beter en besluiten we naar de ‘cottage’ te varen waar haar broer en zijn familie vakantie aan het vieren zijn. Thom in het bootje en ik achterop bij MM op één van hun Sea-Doo’s. Ik hou haar goed vast, want we gaan best hard, maar zij vaart dit stuk super veel als haar familie daar zit.

De cottage is 100 jaar oud en gebouwd door haar opa en oma. Ze geeft me een tourtje en er is bijna niks veranderd, zo leuk om te zien. Gemaakt met grote kiezels die je ook in en om het meer ziet en verder van hout. Het is super cute. Doordat je hier dus geen erfbelasting hoeft te betalen, blijft zo’n huisje in de familie. Dat is toch wel heel bijzonder. Het ligt meteen aan het meer en ik vermoed dat de vastgoedprijzen hier inmiddels ook fors hoog liggen, want als er iets te koop komt (wat heel weinig gebeurt), dan worden oude vakantiehuisjes afgebroken en grote villa’s gebouwd. Inmiddels is het huisje van haar neef, maar de hele familie maakt er gebruik van. Het is puur voor de zomervakantie, want totaal niet geïsoleerd dus in de winter kun je er onmogelijk blijven. Ik vroeg aan MM welke temperaturen zij in de winter krijgen en die varieren van -5 tot bijna -30. Ze vertelde dat ze een keer een winterbruiloft hadden boven op een skihelling in een mooie lodge. Het was echt een ‘formal affair’, maar iedereen ging eerst in dikke skibroeken, jassen en mutsen met de skilift omhoog om daar in de hal alles weer uit te trekken en op chique het feest binnen te lopen. Zij zei, de hal lag echt bezaaid met dikke winter/ski spullen!

Het is leuk om een deel van haar familie een beetje te leren kennen, haar broer en zijn vrouw, hun dochter met haar drie kinderen. Als we ‘s avonds samen eten, zit er ook een bevriend koppel op de steiger om lekker even te chillen in en aan het water na een lange werkdag. MM vertelt dat er vaak vrienden of familie uit het dorp langskomen om even te zwemmen. Zij heeft er lang over getwijfeld om in dit huis te gaan wonen. Ze woonden in een schattig dorpje verderop in een heel rustig en stille straat. Hier hebben ze een prachtig breed kavel aan het water, maar ook aan een drukke weg. Toch is ze blij dat ze zijn gegaan. Je bent helemaal gericht op het water en dan hoor je de weg ook niet meer echt.

Tony vertelt tijdens het avondeten wat meer over zijn carriere als professioneel ijshockey speler. Het is echt een serieus agressieve sport, het gaat er hard aan toe op het ijs en ook buiten de wedstrijd kan het zijn dat je nog zin hebt om iemand op zijn bek te slaan :-). Langer dan 35 seconden sta je niet op het ijs en wisselt het hele team. Je bent dan ook helemaal doodop. MM vond het dan ook even wennen toen ze elkaar leerden kennen (tijdens tennis) dat dit zijn werk was. Als hij nu oude (concu) collega’s tegenkomt, is die agressie natuurlijk weg en vinden ze vooral herkenning bij elkaar omdat het zo’n apart leven is geweest.