Na een dagje chillen op de camping en Thom nog een stuk de wildernis is fietst, gaan we vandaag weer weg hier. We hadden eigenlijk samen nog willen fietsen, naar een verlaten vissersdorpje in de buurt, waar vroeger op krab werd gevist, maar het is heel regenachtig dus dit bewaren we voor een volgende keer. We hebben nog geen plannetje, maar het is wel logisch om naar de noordkant van het park te gaan, aan de andere kant van een diepe waterarm die het land in loopt en waar je omheen moet rijden.

We stoppen in even in Rocky Harbor om daar rond te kijken en een koffietje te drinken. Er is nog wel een mooie outdoorwinkel en Thom koopt een nieuw eerste hulp kitje voor het fietsen (die hij had is bijna 10 jaar oud) en een nieuwe water bladder voor in zijn rugzak. Die hij heeft geeft het water echt een enorme plastic smaak, kan niet goed zijn.

De route gaat heel mooi langs zee, het is jammer dat het zo’n slecht weer is. Bij een uitzichtpunt stoppen we even en dan blijkt dat daar resten van een scheepswrak liggen op het strand. Er is een bordje waarop je kan lezen dat het schip in een storm terecht was gekomen en stuurloos geworden. Gelukkig waren ze dicht bij de kust en bracht iedereen het er levend van af.

In het plaatsje Cow Head is een klein campinkje aan het water, we hebben geen reservering, maar hopen dat ze een plekje hebben, want we kunnen wel wat elektriciteit gebruiken. Er lijkt niemand te zijn, maar naar 5 minuten komt er een auto aangereden met de eigenaar. Hij moet even bellen met zijn vrouw die de agenda heeft en dan blijkt er inderdaad een plekje voor vannacht vrij. Wij blij, maar als we er naar toe lopen (het is een rijtje van 8 plekken), staat er al iemand. Ik had het niet helemaal door, want ik was al in de auto gaan zitten om ‘m te verplaatsen en krijg dus het gesprek tussen die mensen en de eigenaar niet mee. Ik voel me even bezwaard als ik ze zie wegrijden. Moeten zij nou plaatsmaken, omdat wij die man eerder spraken, vraag ik aan Thom. Nee joh! Zij waren daar gewoon gaan staan, zegt hij, ze hadden zelf hun elektriciteitskabel al vastgekoppeld. Die vrouw probeerde de man er nog van te overtuigen dat zij daar mochten blijven, maar daar wilde hij niks van horen. Super fijn dat wij hier nu kunnen staan vannacht.

Ik heb nog wel even behoefte om te bewegen en loop met een podcastje op naar een schiereilandje waar een wandeling is naar een vuurtoren. Mooie trail met veel zomerbloemen. Weer een bordje dat er kans is dat je een eland tegenkomt, maar gelukkig weer geen beest gezien. Ook hier staan er bordjes langs de weg met waarschuwingen, een hele grafische dit keer: een auto in de kreukels met een eland er naast! Oh en een update dat er dit jaar al 2 ongelukken zijn gebeurd en vorig jaar 7 in het totaal…we letten echt goed op, beide handen aan het stuur!

PS. Onze guilty pleasure is weer begonnen: B&B vol liefde, wat is dat toch een gek programma. Aan de ene kant vinden we het heel leuk om te kijken (en daarna de podcast in de auto te luisteren) en aan de andere kant is het soms zoooo tenenkrommend!