Wat we vandaag als eerst moeten doen, is checken of er plek is op de camping om langer te blijven. Als Thom langs de receptie gaat, zegt het meisje achter de kassa dat er helaas geen plek voor ons is. Ah dat is jammer! Maar dan komt er een stem van achter dat ze ons toch kan laten staan op nr 1? Oh ja, zegt het meisje. Of op het bredere stuk van de weg vlakbij waar we nu staan, dat zou ook kunnen zegt de stem weer. Het overflow (als de camping vol is) grasveld blijkt volgens de stem ook nog een optie. Euhm…oke, drie opties dus! Het grasveld blijkt een prachtig uitzicht te hebben over de bergen en het meer, dus daar willen we wel graag staan. Thom weer terug naar de receptie. Heel graag op het grasveld en dan het liefst drie nachten. Oh maar dat kan niet, zegt het meisje. Eén nacht per keer op de overflow. Ach, drie nachten is ook prima zegt de stem van achteren weer. Ow…oke…zegt het meisje en boekt ons in haar systeem. Lol! Wat een mazzel hebben wij dat blijkbaar haar baas even op kantoor was!

We verhuizen de hele handel en staan nu geweldig! Heerlijke open ruimte. Echt leuk. Het waait na een vrij rustige nacht weer keihard, maar gelukkig staan we hier ook redelijk uit de wind. We willen wel wat gaan ondernemen en besluiten om de trail te fietsen die hier langs het meer loopt. We kunnen vanaf hier vertrekken. Het eerste stukje is over de weg en dan aan het begin van de trail over een prachtige boardwalk. Die zie je hier wel vaker, zeker als het drassig gebied is. Maar als we het bos in fietsen, dan blijkt al snel: dit is helemaal niet te fietsen! We weten niet welke meesterlijke fietser deze trail in de Alltrails app heeft gezet, maar ik besluit al vrij snel: dit is onbegonnen werk. Thom wil nog wel een stukje proberen, maar ik zie het niet zitten. Dus we zetten de fietsen tegen een boom, helmen aan het stuur en dan maar lopen. Ook leuk! Na een kwartiertje moet ook Thom toegeven dat dit onbegonnen werk is met de fiets. Te steile bijna trapachtige stukken omhoog, veel wortels en stenen: de flow is ver te zoeken haha! Maar om te wandelen is het een prachtige route.

We wandelen hier door het boreale bos, één van de grootste ecosystemen ter wereld. Het vormt een brede band rond de noordelijke helft van de wereldbol, net onder de toendra. Het strekt zich uit over Canada, Alaska, Scandinavië en Rusland. Samen is het de grootste aaneengesloten bosgordel op aarde. Zo’n 17% van het totale bosoppervlak wereldwijd, en groter dan het Amazonewoud. In grote delen van het gebied ligt permafrost net onder de oppervlakte, wat de bodem drassig en veenachtig maakt. Daarom loop je hier vaak over een boardwalk en zie je ook overal kleine en grote meren. Ecologisch is het bos enorm belangrijk als koolstofopslag: de bodem en vegetatie samen slaan wereldwijd meer koolstof op dan de tropische regenwouden.

Na het wandelen pakken we de fietsen weer en rijden we nog even naar het dorpje. Weer heel oude huisjes, eentje zelfs uit 1898. Er staat een bordje ‘Open’ in het raam, dus Thom probeert de deur. Ja, we kunnen blijkbaar naar binnen en terwijl hij dit tegen me zegt, hoor hij van binnen ‘hello!’. Oh jee, zijn we hier nou gewoon iemands huis binnengelopen! Maar gelukkig is het huis inderdaad open voor publiek en staat het vol met meubels en spullen van vroeger. Er is een donatie boxje waar je wat in kan stoppen.

Bij een restaurantje aan het eind van de straat eten we wat, voor zo’n afgelegen plek zijn er nog best wel wat mensen. Op de trails loop ik liever alleen maar in een eettentje is het wel heel gezellig :-D.