Na een paar lekkere rommeldagen in Corner Brook, zijn we vandaag weer op pad gegaan. We hebben de afgelopen dagen wat geklust aan de camper (rubbers van de slides moesten behandeld worden, de auto gewassen en van binnen even een beetje schoongemaakt, wassen draaien en in de camper nog wat dingen doen), Thom heeft een paar keer gefietst en we hebben samen 18 holes gegolfd bij de club in het stadje. Een hele mooie baan, maar dit keer wel met een karretje :-).

Omdat we wat langer op de camping hebben gestaan, hebben we verschillende buren gehad en echt iedereen maakt een praatje, ongelooflijk. Het gesprek begint steevast met iets van ‘you’re far from home’, want ze zien allemaal dat we een kentekenplaat uit Texas hebben. Ons antwoord is ook standaard ‘Yes, but we are not from Texas, but from The Netherlands’. Dat we op Curacao wonen, zei Thom in het begin nog wel eens, maar dat maakt het gesprek meteen een stuk ingewikkelder haha, dus we houden het nu meestal op Amsterdam. Er was een stel dat in Labrador woont en onderweg zijn naar hun dochter die in St John studeert, er waren meerdere mensen van Newfoundland zelf en iedereen heeft meteen volop tips, heel leuk. Wat ze allemaal gemeen hadden: ze gingen op dit moment pertinent niet naar de VS. Eén man vertelde dat de VS zwaar leunt op Canada als het gaat om energievoorziening, olie en potasium (gebruikt voor bemesten van grond) en dat ze dus nog wel wat troeven in de hand hebben om het de VS moeilijk te maken als Trump zo doorgaat. Je voelt ook wel dat ze ontdaan zijn, omdat beide landen zo lange tijd goed door één deur konden en er voor elkaar waren.

Wij hebben nog 5 dagen voordat we de veerboot terug naar Nova Scotia moeten pakken. We dachten eerst dat deze de 11e ging, maar vandaag kijkt Thom even en blijkt dat we de 11de aankomen en hier de 10e vertrekken (nachtboot). Poeh! Blij dat we dat op tijd zien, want alle veerboten zitten echt ramvol!

Vandaag rijden we een uur verderop, terug naar de kust, naar een gebied waar veel wandeltrails zijn en een paar mooie baaien. Na veel dagen zon, is het gisteren en vandaag regenachtig, dus we hebben geen haast ‘s ochtends om te vertrekken en nemen de tijd om nog even boodschappen te doen. Er is in het stadje een erg leuk koffietentje waar we nog niet geweest zijn en daar blijven we lekker hangen met koffie, een broodje en een potje scrabble! Er staat hier een grote kast vol met spelletjes, dus laat ik me er maar weer eens aan wagen (ben niet zo’n enorm spelletjes mens) en natuurlijk is het heel leuk en gezellig!

Rond drie uur rijden we door. De baai die we op het oog hebben, is echt prachtig! We parkeren bij het begin van een aantal wandeltrails en hebben een geweldig uitzicht. Hier willen we eigenlijk wel blijven staan, maar helaas staat er een bord dat het verboden is om te kamperen. Erg jammer, maar ze zijn overal zo makkelijk dat we dit wel willen respecteren. We maken eerst nog een leuke wandeling naar een paar mooie uitzichtpunten en wat een geluk dat dan de zon ook doorbreekt. We spreken nog even een Duits stel dat hun bus in Hamburg op de boot heeft gezet naar Halifax. Dat duurt maar twee weken!

Voor een overnachtingsplek rijden we weer een klein stukje terug en aangezien het hier ontbreekt aan boondockplekjes, kijken we bij het Blow Me Down provincial parkje of ze daar nog plek hebben. We kunnen hier twee nachten op de overflow staan, direct aan het strand. YES! Doe ons die overflows maar, de andere plekken zijn in het bos en nu staan we direct aan het water. We zijn niet de enige, er staan al wat andere campers, maar gelukkig is er nog een plekje beschikbaar. Super!