Op advies van de man die we gisteren spraken bij Witless Bay, rijden we vandaag door naar Saint Vincent’s Beach. Eigenlijk zouden we hier nog wel even willen blijven om bijvoorbeeld te kayakken, maar we worden wakker met het getik van de regen op het dak, nog steeds een dikke mist en maar 10 graden. Omdat die Capelin Roll vaak maar een paar dagen duurt en ik op Facebook zag dat ze in Saint Vincent’s Beach ook al gesignaleerd zijn, gaan we onze pijlen daar op richten.

Die man legde gisteren uit dat deze baai heel diep is en dat daarom de walvissen tot vlak aan het strand kunnen komen. Dat lijkt ons wel heel gaaf om te zien. Op iOverlander zien we ook dat er direct aan het strand iets van een parkeerplaats is waar je ook kunt overnachten.

Het is zo’n 2 uur rijden naar het zuiden dus dat is te overzien. Eerst rijden we nog door een dennenbos van kleine boompjes, maar op een gegeven moment zijn die helemaal verdwenen en rijden we dwars door een enorme lege vlakte heen. Thom vindt het best wel op Ijsland lijken. Na een uurtje stoppen we bij Mistaken Point om te wisselen. Deze had ik ook op de kaart gepinpoint. Hier kun je met een tour gaan kijken naar fossielen van 500 miljoen jaar oud. Dat vind ik ook altijd wel heel interessant, maar we laten het nu even links liggen. Er is hier wel een winkeltje en we kijken of we even een snackje kunnen kopen. Ik kies een Carrot cake muffin en Thom kiest een ‘Dutchie’! Het ziet er een beetje uit als een geglazuurd rechthoekig cakeje met iets van rozijntjes. Het lijkt me een droog ding, maar wauw die blijkt lekker! Gelukkig mag ik een paar happen haha! Een beetje een combinatie van een donut en een scone.

Ik rij het laatste stuk en als je hier rijdt kun je niet heel erg om je heen kijken, want de weg is best wel slecht en elanden die de weg oversteken, blijft een risico waar je op bedacht moet zijn, dus twee handen aan het stuur.

Als we het dorpje binnen komen rijden, zien we de baai meteen liggen, het is een enorm uitgestrekt strand van kiezels met aan weerszijde hoge groene kliffen. Het is hier ook nog steeds heel erg bewolkt en een beetje mistig. Halverwege de baai is inderdaad een parkeerplaats, maar deze is bomvol met auto’s en campers! We zijn duidelijk niet de enige die bedacht hadden om hier naar toe te gaan. We draaien er toch op en zien nog twee vrije plekjes. We proppen ons tussen een busje en een caravan. Thom raakt meteen aan de praat met de eigenaar van de caravan, die van alles wil weten over onze truck. We vragen of het een probleem is als we onze slides naar buiten doen, want we komen dan wel dicht tegen zijn caravan aan. Ik kan zijn dak bijna aanraken vanuit het raam! Geen probleem en ook de eigenaresse van de transportbus is er oké mee. Toppie, want dat betekent dat we hier kunnen blijven staan vannacht. Als de slides naar binnen zijn, dan kunnen we er niet eens in haha!

Na even een boterham, lopen we het strand op. De buurvrouw staat hier al bijna een week en vertelt dan ze al een paar keer een walvis hebben gezien, maar nog niet heel veel. Hopelijk hebben wij de komende dagen wat meer geluk. Zij loopt een stukje mee het strand op, want haar vriendin is aan het kajakken en ze wil even kijken waar ze is. Oh roept ze, ik zie haar en ik zie ook een walvis! Helemaal in de hoek van de baai. Gaaf hoor, we zien ‘m best wel vaak boven komen en ook een keer met zijn bek helemaal open. Het is nog wel wat ver weg en als we er bijna zijn, zwemt ie net weer wat meer richtingen open zee, maar we kunnen zeggen: eerste walvis in de pocket!

20:00: OMG! Buiten is het inmiddels nog maar 12 graden, dus we zitten lekker te chillen in de camper als ik op sta naar buiten kijk en vlak langs het strand een enorme rug boven het water uit zie steken! WAUW, een walvis vlakbij het strand. Snel schoenen aan en ik ren naar de waterlijn alsof er plotseling geen mul kiezelzand meer is, waar ik eerder nog wat op zat te mopperen. Thom komt achter me aan en we lopen gewoon met de walvis mee! Echt super gaaf, dit is wel echt de kers op de taart van de dag!