En? Heb je een idee hoe een jaar in het leven van een zwarte beer verloopt? Wij hadden het geen van allen goed. Alleen kleine stukjes klopten:

Beren gaan meestal in oktober/november de winterslaap in en komen er in maart/april weer uit, dus zo’n 4 tot 7 maanden, afhankelijk van de soort en het klimaat. In warmere gebieden is de winterslaap korter of soms nauwelijks aanwezig. Tijdens deze periode eten, drinken of poepen ze niet, en teren ze op hun vetreserves. De paartijd valt in het late voorjaar en de zomer, ongeveer mei tot juli. Hier zit een opvallende truc: na de bevruchting blijft het embryo “in de wacht” staan. Dit heet uitgestelde innesteling. De eicel nestelt zich pas in de baarmoeder in het najaar, en alleen als het vrouwtje genoeg vet heeft opgebouwd om een dracht en zoogtijd te overleven. Is ze te mager, dan gaat de zwangerschap simpelweg niet door. Door die uitgestelde innesteling lijkt de zwangerschap lang (vanaf de paring), maar de echte groei van de jongen duurt maar zo’n 6 tot 8 weken. De welpen worden midden in de winterslaap geboren, meestal in januari of februari, in het hol. Ze zijn dan minicrootjes: blind, vrijwel kaal en maar een paar honderd gram. De moeder is half slapend terwijl ze ze zoogt. De welpen blijven ongeveer 1,5 tot 2,5 jaar bij hun moeder voordat ze zelfstandig worden. Een beer wordt geslachtsrijp rond 3 tot 5 jaar, en in het wild worden ze gemiddeld 20 tot 30 jaar oud.

We hebben een lange rijdag voor de boeg, iets van 5,5 uur volgens Google dus een goede reden om meteen te starten met de Boulangerie in het dorp. Hier zijn we nog niet binnen geweest en ‘they do not dissapoint!’ Super Frans, met allerlei croissants, pain au chocolat en andere lekkere broodjes. We bestellen een hele lading en eten alvast ééntje op aan een picknicktafel naast de parkeerplaats. Daarna tanken, een centraal thema van deze trip, want we hebben een truck die behoorlijk zuipt, dus we moeten goed de tank in de gaten houden! Terwijl Ric en ik tanken, lopen Sue en Ilse naar het koffietentje waar we de eerste dag hebben gezeten voor twee cappuccino voor Sue en mij.

Ric rijdt een flink stuk vandaag en de route is heel mooi! Eerst een stuk dat we al kennen en daarna gaan we de snelweg af richting de kust en rijden we door een prachtig groene omgeving met her en der weer zulke mooie en kleurige huizen. Als we bij de kust aankomen, komen we vrij snel langs een ‘rest stop’ aan het water. Wat een plek!! Met uitzicht over het water! Sowieso zien we heel veel van de kust op dit laatste stuk. Echt wel bijzonder, want meestal is grond grenzend aan water vrij duur en loopt daar geen weg. Ik weet bijna zeker dat in de VS er grote huizen zouden staan langs het water en daar mag je van geluk spreken als er tussendoor af en toe een klein publiek strandje is.

We zijn rond half vijf bij Shubie campground, een stadscamping aan de overkant van de rivier bij Halifax. Gelukkig hebben ze voor ons vanavond ook plek, want we zijn een dag eerder. Ik had ze verzoek via een email gestuurd, maar daar hadden ze niet meer op gereageerd, maar online zag ik al dat ze plek hadden voor 1 nachtjes, dus we dachten, dit komt wel goed. Goed gegokt! We halen hier de camper van de truck. Effe spannend wel, maar eigenlijk gaat het vrij soepel. Ik heb nog een beetje zenuwen van toen we de truckcamper net hadden, maar dat is eigenlijk niet meer nodig. Ik bel Thom nog wel om zeker te weten dat we niks vergeten of fout doen. Als we nog een beetje buiten zitten te kletsen, vraag ik plotseling: waar is eigenlijk het rioolputje om de tanks leeg te maken…Euhm die is er volgens mij niet zegt Sue. Nee hè? Echt? Mijn zwarte tank zit bijna vol en de grijze zit helemaal vol….wat onhandig! Ik ben er even knorrig over, maar besluit al snel dat er niks anders op zit dan de camper weer op de truck te zetten morgen en ‘m te legen bij het dumpstation net buiten de camping.

We gaan weer ergens een hapje eten. Ik zag wel een leuke tent direct aan het water met uitzicht op Halifax, naast de veerboot. Dat is handig, we gaan hier morgen ook de truck neerzetten als we de stad in willen en dan nemen we de veerboot naar de overkant. Het restaurant is prima en de bediening weer heel aardig. Sue, Ilse en ik hebben vaak zin in hetzelfde: dit keer de zalm met een korstje van ahornsiroop en gebakken aardappeltjes en Ric neemt een rijstschotel met groente en tofu. We kunnen een toetje niet weerstaan en Ric en Sue delen een creme brulee en Ilse en ik appeltaart met vanille ijs. Yum! Morgen laatste dag en ook een spannende want dan hoort Sue of Kira is geslaagd voor haar Havo examen!