Helaas wordt ook vandaag onze Whale Watch tour gecanceld. We waren geboekt voor 14:00 ‘s middags dus geen wekker, maar om 10 uur krijgen we een berichtje dat er weer te veel wind is. We hebben al een alternatief plan, we gaan een stuk van de Cabot Trail rijden, dat is een lange rondweg door het park. Je kunt er allemaal trails lopen of bij mooie uitzichtpunten stoppen.
Als we vertrekken is het best wel lekker weer en dus besluiten we eerst te stoppen bij de Skyline trail. Dit is de bekendste trail in het park en die willen we zeker lopen. Maar als we daar aankomen is er een mist vanaf zee binnen komen drijven en voelen we dat er inderdaad een flinke wind staat. Toch parkeren we de truckcamper, maar als we buiten staan voelt het als -4! Dit is echt niet fijn en bovendien willen we deze trail eigenlijk lopen als de zon schijnt. We besluiten een klein stukje richting de tra/ilhead te lopen en lopen samen op met een stel uit Oostenrijk. Als wij aan het eind van parkeerplaats omdraaien, zeg ik in het Duits ‘we hebben genoeg gezien! We gaan weer weg!’. Ze kijken ons een beetje verward aan en dan lachen we en zeggen we dat we morgen nog een dag hebben en hopen dat het weer dan beter is.
We hoppen weer in de auto en rijden verder. Vlakbij Pleasant Cove, van waaruit we de walvissen tour zouden doen, is een uitzichtpunt over zee met allerlei informatie over wat er hier in zee leeft. We turen over het water met de verrekijker, maar zien niks. Het water is veel te onrustig en dan denk je bij elk golfje dat je een walvis ziet! Dit park ligt op een soort schiereiland en na Pleasant Cove rijden we weg van de kust naar de andere kant. Daar wordt het weer plotseling een stuk beter en als we bij het lunchtentje uit de auto stappen, is het gewoon blauw! Wat een cadeautje. Ilse, Sue en ik eten een Lobster Roll, een must als je in deze regio rondreist. We zijn het er over eens, dat het niet een uitzonderlijk lekker, maar wel een heel duur broodje is. Toch leuk om een keer te proberen. Ze hebben ook heerlijke koffie en ik kan een kaneelbroodje niet laten liggen. Na de lunch lopen we naar een winkeltje waar ze van allerlei producten hebben gemaakt van geitenmelk. Ook weer heel schattig. Na al dit gezit willen we toch ook echt wel even lopen en kiezen een korte trail langs het water uit, een paar kilometer verderop. Het is waanzinnig mooi, we kunnen over rotsen klauteren en hebben heel mooie vergezichten over het water. Echt heel pittoreske.
Het mooie weer blijft en als we weer in de auto zitten, weer terug richting de camping, wordt het idee geopperd om zometeen de skyline trail nog te wandelen (8 km). Het zal wel 6 uur zijn als we daar aankomen, maar het is inmiddels strakblauw, de wind is helemaal gaan liggen en het blijft hier heel lang licht. Het is een top beslissing. We lopen het pad bijna helemaal in ons eentje. De trail staat bekend om z’n board walks met uitzicht over de zee, maar gek genoeg lopen we eerst eindeloos door een bosgebied met kleine dennenboompjes. Dit is het effect van de socials, je ziet van alles op Instagram en denkt dan dat je weet hoe het er uit zal zien, maar in het echt is het toch altijd anders. Na een dik half uur lopen, komen we dan inderdaad uit bij het begin van de board walk. Deze is aangelegd ter bescherming van een klein geel bloemetje dat een beetje lijkt op Edelweiss.
Dit laatste stuk van de route is echt prachtig, langzaamaan komen we dichterbij het water via brede houten trappen. Er is ook hier bijna niemand en als we op het laatste plateau staan, staan we er met z’n vieren. Super leuk! Ik staar over het water op zoek naar walvissen. Een speld in een hooiberg natuurlijk, maar na een paar minuten zie ik plotseling iets wits uit het water komen en dan nog een keer en nog een keer! De anderen zien het ook en ook al is het ver weg, het is onmiskenbaar een typische walvis waterfontein! Zooo gaaf. We realiseren ons ook dat dit echt grote walvissen moeten zijn, want anders zouden we het niet kunnen zien, daarvoor is het te ver weg.
Als we na een tijdje weer in de auto zitten naar de camping, stoppen we nog een keer bij een uitzichtpunt en zien we ze weer. Dit keer hebben we de verrekijker bij de hand en kunnen we het met zekerheid vaststellen. Echt cool. Zo grappig hoe de dag koud, mistig en winderig begon, eindigt met een prachtige zonsondergang inclusief walvissen!
- Sue en Ric in de woonkamer 🙂
- Het Cape Breton park
- De mist trekt binnen!
- lunchtentje
- Onze lobster rolls
- Start Skiline trail
- Om tien uur op de camping en snel nog iets van een broodje eten en een restje curry.
























Leave A Comment