Om kwart over zes gaat de wekker. We hebben al een tijd geleden bedacht dat we vandaag in één keer naar Canada gaan rijden. We starten zo vroeg omdat online het autoverhuurbedrijf had gezegd dat we de sleutel niet kunnen afgeven na sluitingstijd. En aangezien ze om 13:00 sluiten, hebben we een deadline en moeten we vroeg op pad. Als we met al onze bagage (nu kunnen we mijn grote tassen samen versjouwen) het hotel uitkomen, roept de airport shuttle chauffeur ons toe waar we heen moeten. We zeggen ‘m dat we naar de car rental center moeten. Officieel rijdt hij alleen tussen het hotel en het vliegveld maar omdat er geen andere gasten zijn, brengt hij ons toch even. Super aardig! Het verhuurbedrijf geeft ons een grote pick-up voor een paar tientjes extra en ze vertellen dat we de sleutel wél in een sleutelbox achter kunnen laten. Dat betekent dat de druk van de ketel is en we ons niet hoeven haasten. We proppen alle bagage in de achterbak en off we go! De eerste stop is de Whole Foods. Het is buiten flink koud en Sue verheugt zich helemaal op de 30 graden die het in St Andrews is. Euhm…30 graden Sue? Volgens mij is het er een graad of 11! Ik vraag of ze wel naar de goede St Andrews heeft gekeken op Google. Oh!! Wat blijkt, ze had naar St Andrews Manitoba gekeken, in het midden van Canada. Ik was al een beetje verbaasd dat ze een korte broek aan had getrokken, maar ach, misschien is ze gewoon heel warmbloedig!

Onderweg miezert het een beetje, maar als we aankomen bij de supermarkt, begint het echt te regenen. Snel stappen we uit en doen alles in de auto zodat het niet nat wordt. In de winkel moet ik een Amazon pakket ophalen en heb ik boodschappen besteld. We zoeken daar ook even wat ontbijt uit en eten het op. Ondertussen komt de regen buiten met bakken uit de hemel! Ilse heeft het geniale idee om vuilniszakken te kopen en daar alles in te doen. We trekken zelf ook een zak aan want anders zijn we binnen no time helemaal zeiknat!

De eerste anderhalf uur blijft het enorm regenen, maar dan klaart het langzaamaan op. Als we aankomen bij de REI outdoor winkel, is het droog. Hier hebben we een kampeermatrasje besteld, waarvan we al eentje hebben en die heel lekker ligt. Het luchtbed waar Sue de vorige keer op lag, liep heel langzaam leeg dus die moeten we vervangen. Nu is het nog een uur naar de RV storage. De eigenaar is er vandaag niet maar heeft de truck buiten gezet en de sleutel verstopt. Als we de straat inrijden, zie ik ‘m al staan. Hoe leuk om hier weer een paar maanden mee op pad te gaan! We sluiten de accu’s aan van de zonnepanelen zodat we de slides open kunnen maken. Alle bagage en de boodschappen hevelen we over, zodat we de huurauto een kwartiertje verderop leeg kunnen inleveren. Het is echt koud en Sue verruilt haar korte broek voor een lange, dat ziet er een stuk comfortabeler uit! De truck loopt trouwens als een zonnetje, super fijn!

Vanaf hier gaan we met de truckcamper verder! De regen laten we helemaal achter ons en de zon laat zich zelfs af en toe zien. Het is 3 uur rijden tot aan de grens, waar we rond 5 uur aankomen. Twee dames van de douane willen de camper even van binnen checken. We moeten ‘m neerzetten en de sleutels afgeven. Heel lang zijn ze er gelukkig niet mee bezig en kunnen we doorrijden naar een grote supermarkt 5 minuten verderop. We hebben nog geen boodschappen gedaan omdat we veel verse producten de grens niet mee over mogen nemen.

Het is in Canada een uur later, dus als we aankomen op de camping is het bijna negen uur. Ik sta te tollen op mijn benen door de jetlag en we hebben allemaal honger. Snel warmen we soep opwarmen met een boterham. Dan moeten we de spullen en de matrassen organiseren. Het is even een heel gedoe maar het we weten vier slaapplaatsen te organiseren terwijl we ook alle vier in de camper zijn. Buiten is het inmiddels veel te koud! Morgen ga ik even de tijd nemen om alles een plek te geven. Als ik om 12 uur onder mijn dekbed kruip, ben ik binnen no time vertrokken naar dromenland!