Deze plek stond hoog op onze wishlist van dingen die we onderweg graag willen doen. Er zijn maar weinig plekken ter wereld waar het verschil tussen eb en vloed zo groot is als hier. Het kan oplopen tot ongeveer 16 meter. Als je hier met eb bent, dan kun je over de zeebodem lopen en worden grote rotsformaties zichtbaar. Het is vandaag eb rond 9:15. De wekker gaat om half acht, maar we haasten ons niet. Even lekker rustig ontbijten en dan rijden we rond half tien weg. Het is een cyclus van 6 uur dus we hoeven er niet perse om 9:15 te zijn, maar omdat het hoogteverschil zo groot is, heb je ook niet eindeloos de tijd, want er loopt weer een enorme bak water het gebied in.

Als we er zijn, rijden we een enorme parkeerplaats op. Hier ontvangen ze duidelijk in het hoogseizoen heel veel mensen! Gelukkig is een groot gedeelte leeg en zien we meteen dat het met het aantal bezoekers wel meevalt. Ik blijf het de hele dag zeggen, wat een cadeautje dat het zo lekker rustig is. Daar komt nog bij dat het ook nog eens prachtig weer is en ook dat moeten we meerdere keren benoemen, want dat is voor de tijd van het jaar niet normaal en het kan hier ook enorm misten. Dubbele bonus dus.

We betalen bij de ingang, slaan in verband met de tijd het bezoekerscentrum over en lopen via een bospad naar beneden. Het is ongeveer 15 minuten lopen en dan komen we bij een hoge trap via welke je het strand op gaat. Het is echt heel gaaf om te zien. Enorme rotsformaties torenen boven ons uit. Ze worden hier ‘flowerpots’ genoemd, omdat ze bovenop ook nog vegetatie hebben staan. We kunnen er een heel stuk doorheen lopen en zien ook ladingen zeewier, ook een teken dat dit normaal een heel stuk onder water staat. Het is een heel fotogenieke omgeving, dus we maken heel wat foto’s en aan het einde van het wandelgebied, maakt Ilse nog een gave timelapse van het opkomende water. We staan daardoor even te kletsen met een dame die daar werkt en met collega’s moet zorgen dat iedereen van het strand is als het water omhoog komt. Het is te gevaarlijk om mensen hier op eigen risico het strand op te laten lopen.

Je kunt hier ook kajakken en dat willen we vanmiddag graag doen. Er is een tour om 3 uur waarvoor nog plek is. Je gaat dan het water op met ‘mid tide’ en ziet het water weer in hoog tempo zakken. We hebben alle tijd om te lunchen en vinden een leuk terras naast het bezoekerscentrum. Het is weer erg lekker! Je merkt ook wel duidelijke Franse invloeden. Als we aan het kajakken zijn vertelt één van de gidsen dat dit gebied tweetalig is en mensen zowel Frans als Engels spreken. De meeste bordjes hebben dus ook alles in twee talen opgeschreven. Dat dat niet altijd goed gaat, blijkt uit het bord aan het einde van het wandelgebied waar een soort noodtoren staat, mocht je niet meer wegkomen voordat de vloed op komt. In het Engels staat er ‘nood toren’ in het Frans staat er ‘nood uitgang’! Oeps! De gids vertelt ook nog dat de toren helaas niet hoog genoeg gebouwd is. Het water kan iets van 42 ft hoog worden, de toren is 45 ft hoog, maar als er hoge golfen zijn en zij heeft daar gevaren met golven van 6ft, dan wordt je dus op die toren hartstikke nat en je staat er zeker een uur of vier!

De tour is super gaaf, we krijgen veel uitleg over het gebied en we kunnen af en toe door de rotsformaties heen varen. Echt heel leuk dat we dit zijn gaan doen. Eén van de gidsen benadrukt ook nog eens dat we ontzettend geluk hebben met het weer, want dat het meestal heel hard waait als het zo zonnig is. Zelden is het dan windstil zoals vandaag. Weer een cadeautje!

Rond half zes zitten we weer in de truck terug naar de camping. We zijn allemaal blij dat we uitgebreid geluncht hebben en vanavond gaan we niet meer koken. We hebben nog worstjes en broodjes, dus lekker iets simpels bij een vuurtje is prima. Het is weer echt een mooie dag!