De dag begint lekker zonnig en met veel wind. We hebben kaartjes voor de ‘Grand Stand’ om te gaan kijken naar de Sail Grand Prix in de haven van Halifax. Ik heb vorige week in de stad posters zien hangen en als het hard waait dan is het heel spectaculair om te zien. Omdat de veerboot na 2 uur niet meer vaart in verband met de wedstrijden, stappen we bijtijds op de fiets. Ik heb met de meiden heerlijk geluncht toen we in de stad waren en daar wil ik met Thom graag nog een keer naar toe.

We videobellen nog even met de ouders van Thom, die op dit moment in Ierland zitten met hun kampeerbus. Het blijft zo apart om elkaar zo goed te kunnen zien en spreken, terwijl we zo ver van elkaar vandaan zitten en zij ook nog in de middle of nowhere!

De veerboot die we pakken zit bomvol met mensen en gelukkig kunnen we mee met onze fietsen. Het is zo’n vrij gevoel om met de fiets door een stad te bewegen, echt leuk. We gaan dus eerst lekker koffiedrinken en een taartje eten. Het event terrein gaat om half drie open en rond twee uur parkeren we de fietsen in de buurt van de tribune langs de boardwalk die langs het water loopt. Er zijn hier overal fietsenrekken en we hebben twee stevige sloten bij ons.

Thom wil nog even kijken bij de kade, maar ik voel een urgentie om te gaan kijken bij de tribune dus we lopen die kant op. Dan zien we een rij…euhm…waar zou die naar toe gaan, want deze gaat niet de kant van de tribune op…als we wat dichterbij komen zien we het: het is wel degelijk de rij voor de tribune die zich als een slang om een blok met woningen slingert en dan nog verder loopt, letterlijk onder de tribunes door. Er komt geen einde aan deze rij! Als we ‘m dan eindelijk vinden en er in gaan staan, voelen we allebei enorm verzet. Dit is een monsterrij, we weten al dat ze bij de ingang alle tassen gaan checken en dat dit dus heel lang gaat duren. We besluiten er uit te stappen, hier hebben we geen zin in. Dan maar een minder goede plek en bovendien: er zijn zoveel mensen voor ons, de beste plekken zullen zometeen toch wel weg zijn.

We lopen langs de boardwalk, kijken wat rond en gaan dan even langs de kade zitten waar nog plek is. Hmmm, de de boeien die de finish aangeven liggen hier recht voor, misschien moeten we dan hier blijven zitten. Zoals bijna overal, raken we ook hier in gesprek met mensen, in dit geval een groep mannen die speciaal naar Halifax zijn gekomen voor de race. Zij hebben ook kaartjes voor de tribune, maar vonden de rij ook zo idioot lang dat ze besloten hebben om hier te gaan kijken.

Ik hoop dat ze uiteindelijk toch naar de tribune zijn gekomen, want als wij na een uur checken hoe het er voor staat met de rij, is deze opgelost. We kunnen zo naar  binnen lopen. Bovendien zien we dat de boeien niet vast op een plek zitten, maar op afstand bestuurd worden. Die finish boeien lagen daar wel voor de kade, maar inmiddels liggen ze op een heel andere plek. Het blijkt dat op basis van de windrichting, die boeien worden geplaatst. Het is een heel grappig gezicht deze kleine robotjes op het water.

Als we de tribune oplopen zit deze al behoorlijk vol, maar toch vinden we snel twee plekjes naast elkaar met super uitzicht over het water. Ook hier zijn we weer omringt door aardige mensen. De man links van ons neemt de tijd om dingen uit te leggen en de man achter ons komt net terug van Curacao en is daar helemaal enthousiast over. Hij kijkt ook naar voetbal is vertelt dat Nederland met 4-0 voor staat tegen Zweden. Wauw! Dat is goed nieuws. Omdat we graag naar deze zeilwedstrijd wilden, kunnen we Nederland niet zien spelen. Vanavond speelt Curacao en dan zijn we weer terug bij de camper.

Vlak voor de wedstrijden starten, komen er hele donkere wolken binnendrijven, we zien dat er verderop een enorme bak water uit valt. Wij krijgen ook wat druppels, maar erger: de wind wordt helemaal weggetrokken!! Oh jee! De eerste wedstrijd wordt zelfs ongeldig verklaard, omdat de eerste boot niet binnen 9 minuten over de finish gaat. Er komt daarna wel iets meer wind, maar het blijft magertjes. De wedstrijden worden ingekort, anders duurt het te lang en het wordt live uitgezonden op tv. Echt zo jammer, pas bij de laatste wedstrijd is er serieus weer wat wind, maar dan is het afgelopen voordat we er erg in hebben. Een beetje irritant dat als we daarna terugfietsen over een hoge brug over het water, ik echt mijn best moet doen om niet opzij geblazen te worden door de wind als we midden op zijn! Pffff. Nou ja, het was toch heel leuk om een keer te zien en de sfeer was erg goed.

‘s Avonds zitten we nog even twee uur te roepen naar de tv. Jeetje wat is dat een spannende wedstrijd, Curacao speelt geweldig tegen Ecuador en dankzij Eloy Room de keeper blijft de score 0-0!! We zien Maxima en Willem dansen met het team in de kleedkamer, zo’n goede sfeer!