We gaan vandaag weer een paar honderd kilometer stuk slaan, rond de 350km moeten we rijden. Het plannetje was om hier nog wat langer te blijven, maar het weer is vrij fris en we hebben wel zin in wat meer warmte. Ik heb een KOA geboekt bij Sault (Soe) Ste Marie, een kleine stad met zo’n 70k inwoners. Het is een ‘twin city’ want het ligt tegen de grens met de VS en daar heet het grensstadje hetzelfde. Al in 1640 kwamen hier Fransen naar toe! Vooral de jacht op bont was hier groot. Indiaanse volken leefden hier vanaf ongeveer 1200.

De route is heel mooi en grotendeels langs Lake Superior. Ik heb op veler verzoek een kaartje bijgevoegd, zodat je kan zien waar we zijn en wat we tot nu toe hebben gereden. Na 2,5 uur stoppen we bij een mooi strand. We zijn niet de enigen die hier een break nemen, maar we hebben geluk, want er is langs het strand nog een parkeerplek vrij waar we op passen. Hier zien we voor het eerst weer wat andere toeristen, blijkbaar komen we wat meer in een omgeving waar niet alleen maar ‘locals’ vakantie houden, wat tot nu toe wel het geval was. Ik weet niet of ik het al eerder had geschreven, maar we hadden voor de vakantie een sticker laten maken voor bij ons Texaans nummerbord, dat we niet uit Texas komen, maar Nederlands zijn. Uiteindelijk hebben we het er toch niet opgeplakt, het voelt ook een beetje agressief naar Amerikanen die het ook vreselijk vinden wat er in hun land gebeurt.

In de auto luisteren we lekker naar de podcast ‘Reality Check’, vier keer per week bespreken zij de komende negen weken B&B Vol Liefde. Voor wie het kijkt: het is weer smullen en tenenkrommend tegelijkertijd hè? Ik kan het soms niet aanzien, mensen kunnen zoooo onhandig zijn in sociaal contact.

We stoppen onderweg ook nog bij een enorme winkel met allemaal souveniers, ijsjes, koffie en een tankstation. We moesten tanken dus dan is het wel leuk om even binnen te kijken. Met allebei een kop koffie, een apple fritter en een brownie lopen we weer naar de auto. Het is maar goed dat we zo veel sporten haha! We zitten helaas nog geen 10 minuten in de auto als we een stuk voor ons, in een dal, allemaal politie, brandweer en ambulance zien. Oh dat ziet er niet goed uit…Het verkeer staat helemaal vast, niemand kan er langs. Terwijl we wachten raakt Thom in gesprek met wat Canadezen en wat wel interessant is, is dat zij beamen dat alle vlaggen die we onderweg zien, inderdaad een uiting zijn van verzet tegen Trump. Je ziet ze overal: bij campers en caravans, huizen, winkels, bedrijven, hier op de KOA ook weer. Zij vertellen ook dat deze weg erg gevaarlijk is, dat er heel veel ongelukken gebeuren. We hadden al borden gezien dat hier in het donker vaak elanden de weg oversteken, maar er zijn blijkbaar ook regelmatig aanrijdingen.

Als we weer door kunnen rijden zien we een kleine vrachtwagen op z’n kop in een greppel liggen en aan de andere kant van de weg is een auto helemaal in de kreukels…hopelijk gaat het naar omstandigheden oke met de inzittenden.

Op de camping aangekomen, dumpen we even en halen dan op onze plek de camper van de truck. Dat is de komende dagen wel praktisch. Als ik de deur van de camper open wil maken, is er geen beweging in te krijgen….WTF….sleutel wil niet meer draaien en ook de afstandbediening en code invoeren helpt niks. De deur zit hartstikke op slot! Gelukkig is er een raampje open (net als de vorige keer), dus Thom geeft me een pootje en ik prop me er weer doorheen. Dit keer gaat de deur ook van binnen niet meer open. Er is geen beweging in te krijgen. Thom geeft me een schroevendraaier aan en ik denk dat ik er wel 10 schroeven uitdraai, uiteindelijk met wat wrikken, krijgen we het open. Het slot is nu wel hartstikke kapot, maar gelukkig belooft Amazon ons overmorgen een nieuw slot af te kunnen leveren.