Thom is helemaal in zijn nopjes met het meer waar we aan staan. Het is best wel groot en er staat bijna elke dag een flinke wind. De cat doet het goed! Het blijft ongelooflijk dat deze in de opbergvakken past van de truck. Als hij het water opgaat, ben ik nog bezig met een workout, zo eentje waar je eigenlijk helemaal geen zin in hebt, maar toch doet. Die duren meestal het langst. Als ik klaar ben en even langs het water sta, komt hij net terugevaren en vraagt of ik ook mee ga. Ik wil eigenlijk met een paar boterhammen even op de bank ploffen, maar het waait best wel lekker (niet te hard) en ik weet dat als ik er op zit, ik het leuk vind. Dussss, ik stuur Thom nog even voor een rakje heen en weer, zodat ik wel even wat kan eten en me in mijn pak kan hijsen. Dat is wel even wat anders dan op Curacao! Ik heb een wetsuit, schoentjes, een wetsuit jack met lang mouwen, handschoenen en een zwemvest. Het is mooi weer, dus ik ben benieuwd of ik het warm zal krijgen, maar dat valt wel mee. Je zit toch in de wind en we zitten op een soort net waar het water ook doorheen komt, dus je wordt ook wel nat.

Het waait inderdaad lekker, ik moet heel even wennen aan het koude water, maar het is inderdaad leuk om op het water te zijn. Thom heeft als plannetje om het meer over te zeilen en dan richting het dorpje Bellevue waar een doorgang is naar de zee. Dat vind ik ook een leuk idee, wie weet zien we de walvis wel die ik hier al een paar keer heb zien zwemmen. Het is een kleintje dus die willen we wel tegenkomen :-). Het is een leuk stuk en er is langs de kant veel te zien. Newfoundland kent echt enorm veel gehuchtjes, ik wil nog wel een keertje duiken in die geschiedenis. Hoe komt het dat bijna in elke baai wel huisjes staan, want voorzieningen zoals een supermarkt of cafeetje zijn maar dun bezaaid. Er zijn zelfs dorpjes die niet bereikbaar zijn over land, maar alleen via een ferry bootje.

Op zee waait het ook flink, maar het water is lekker plat, daar hou ik van. De wind komt vanaf het binnenmeer en wordt ook tegen gehouden door de dijk. We houden onze ogen open voor een walvis, maar helaas, hij/zij laat zich niet zien. We gaan niet weer terug varen, maar laten de boot hier het strand op rollen. Dat is nog wel even spannend met de branding, maar het gaat gelukkig prima.

Doordat we een rondje hebben gevaren, ben ik ook hier weer vlakbij de camper en loop terug, terwijl Thom de boot weer uit elkaar haalt. Als ik hem de truck en koffie kom brengen, vertelt hij dat hij net een heel gesprek heeft gehad met een Deen die iets verderop op de camping staat en ons zag varen. Hij was wel nieuwsgierig naar de boot. Een heel aardige kerel van onze leeftijd en later komt hij nog even langs om contactgegevens uit te wisselen. Hij heeft als plan om naar Curacao te komen voor een training onderzeeboot varen, want hij werkt op Antartica cruises en steeds meer cruises hebben zo’n onderzeebootje bij zich. Hoe toevallig is dit! Wie weet zien we hem daar nog wel terug.