22 juni: Onbewust naar de top

//22 juni: Onbewust naar de top

Allebei hadden we onze Strava app (daarmee houden we onze fietstripjes bij) niet aan vandaag (Thom vergeten en mijn mobiel was leeg), fietsen we onbedoeld naar de top van het eiland! Altijd leuk om te weten hoe veel meter je geklommen hebt, maar dat weten we nu dus niet! Ik zal zo eens kijken of ik de hoogte van het eiland ergens online terug kan vinden, wij zitten hier bij de camping tenslotte op zeeniveau (nee, nog niet gevonden).

Het is een erg mooi fietsgebied en bovenaan kom je bij de rand van een enorme klif uit en zie je de bergen van Vancouver Island en we konden zelfs het vaste land zien. Erg gaaf uitzicht. Ik merk dat ik steeds meer kilometers in de benen heb zitten, klimmen gaat steeds makkelijker. Deze domme muts had zelfs de halve klim haar versnelling niet goed staan, waardoor ik veel zwaarder moest trappen dan nodig :-/. We hebben laatst de documentaire over Lance Armstrong gekeken (zoooo wat kan die man goed en overtuigend liegen!) en hij zegt op een gegeven moment dat het (naast alle doping) een kwestie is van kilometers maken. Dat heb ik in mijn oren geknoopt. Eventuele bloedtransfusies hou ik wel achter de hand :-). De docu is de moeite waard trouwens. Gisteren ook een grappige documentaire gezien over de wereldkampioenschappen Tetris, daar zijn we bijna allemaal wel verslaafd aan geweest in een ver verleden! Deze mensen spelen het nog steeds en op een enorm hoog niveau, bijna bovenmenselijk zoals ze de blokjes plaatsen die met zo’n noodtempo omlaag komen, dat je een 1/6 van een seconde de tijd hebt om beslissingen te maken.

Verder heb ik al een tijdje niet meer over Bickel geschreven. Er valt ook niet zoveel te vertellen. Er is laatst nog een test gedaan naar een tropische parasiet, maar ook die test kwam negatief terug. De bult op haar hoofd is en zal waarschijnlijk altijd een raadsel blijven. Met Bickel gaat het goed, maar ze wordt wel snel ouder de laatste weken. De spiermassa in haar poten neemt af en ze wil wel achter de bal aanrennen, maar het gaat niet meer zo vlot en ver. Ze is een lieverdje en ook al heeft ze een grote bult op haar koppie, iedereen loopt nog steeds met haar weg. ‘You can see she is a gentle soul!’ Haar eten gaat er nog met smaak in en ook botjes worden nog helemaal weggeknauwd. We hopen dat we haar nog mee kunnen nemen naar Nederland eind van het jaar.

IMG_5908

IMG_5912

IMG_5914

IMG_5917

IMG_5922

IMG_5931

IMG_5925

 

 

By | 2015-06-23T03:04:13+00:00 June 23rd, 2015|onderweg|1 Comment

About the Author:

One Comment

  1. Anouk June 23, 2015 at 11:23 am

    Heel gave foto’s!!! In costa rica hadden we een vals platte weg naar huis. Daar wen je ook aan als je het heel vaak doet. 😀
    Anouk

Comments are closed.